Mahmure

Yazarlar

Diğer Yazarlar

Şart mı kardeş?...

Şart mı kardeş?...

Bambaşka bir konu hakkında yazacakken, gece gece, bir şey dürttü... Bakayım blogcu anne ne yazmış dedim... İkinci çocuk konusunu yazmış... Anneleri temsilen blogcu anne, babaları temsilen blogcu baba var ya Mahmure.com'un sayfalarında; hadi dedim, ben de aynı konuyu yazayım, bakayım ben nasıl düşünüyormuşum... Yoksa ne yazsam ne yazsam diye tırım tırım arandığından filan değil.

Şart mı kardeş?...
Mahalle baskısı ya da hadi o kadar büyütmeyeyim de anneanne/babaanne ve dedeler baskısı diye bir gerçek var... Gözlemim odur ki birinci çocuğunuz 24-30 aylıkken başlayan bu baskı 36-48 ay civarında zirve yapıyor. Tam siz koskocaman bir "ooooh" çekip yavru büyüdü, geceleri deliksiz uyumaya başladı, hafta sonu annemlerde kalıyor, eşimle baş başa bir şeyler yapmaya, son yılların oluşturduğu kırıklıkları telafi etmeye başlayabiliriz; birbirimize eskiden olduğu gibi zaman ayırabiliriz gibi hayallere kapılırken "çocuk tek başına büyür mü hiç?" türevi söylemler kulaklarınızı aşındırmaya başlıyor.

Daha da fenası, bazen "doğru olabilir mi gerçekten?" diye de düşünürken yakalıyorsunuz kendinizi. Öyle ki, zaman zaman ikna olduğunuz anlar oluyor. Eğer ki şanslıysanız siz ikna olduğunuzda eşiniz, eşiniz ikna olduğunda siz ikna olmamış oluyor ve anlık bir gaflet ve delaletten kılpayı kurtuluyorsunuz. Ola ki senkron tutarsa (her ne kadar birden fazla parametre olsa da bu "tutturma" mevzuunda) direkt iki çocuklu ebeveyn olarak buluyorsunuz kendinizi. (O değil bunun bir fenası ikincide ikiz sahibi olmak olsa gerek)

Şimdi çok karamsar bulmuş olabilirsiniz buraya kadar ki satırlarımı. Hatta ikinci bir çocuğa karşı gibi algılanmış da olabilirim. Tam olarak değil. Ancak, dedim ya, çok parametre var. İşin içine kişisel kurgular, ikili kurgular hatta bir de üstüne ilk göz ağrınızı koyun üçlü kurgular konduğunda "dörtlü bir kurgu" için işler çok zorlaşıyor bana kalırsa. Yoksa, neden olmasın... Düşünsenize bir tanesi kalbinizi bu kadar doldurur ve çarptırırken iki tane neler neler yapmaz...

Gerek artı gerek eksi, avantaj ve dezavantajlar saymakla bitmez muhtemelen. Benim düşüncem her iki listeyi de yaptığımızda her zaman ve her durumda birbirleriyle eşit uzunlukta listeler çıkacağı ortaya. Bu eşitliği bozacak şey ise anlık dürtüler, içinizde bir yerden dipten derinden gelen hisler olacaktır sanıyorum. Şahsi düşüncem ise ikinci bir çocuğun "büyük bir travma" olduğu. Sadece ilk çocuk için değil, ikinci çocuğun kendisi için de... Hatta farkında bile olmadan anne babaya bile. Ne kadar otomatik pilotta olsanız da her şeyi yeniden yaşamak? (Ürperiyor değil mi insan?)

« tüm yazıları
3368
YORUMLAR

Kendi bencilliklerinizi, evladınızın bir ömür hissedeceği eksikliğe dönüştürmeyin... Sizin bencilliğiniz, keyfiniz, çocuğunuzun bir ömür boyunca gereksiz, gerizekalı insanların sen tek çocuksun şöylesindir böylesindir tarzında önyargılarına maruz bırakacak. 50 yaşına da gelse kardeşiyle oynayan, kavga eden çocukları gördükçe içi burkulacak. Çocukken kardeş kavramı maddiyatı paylaşmaktan ibarettir. Ama kardeş en çok büyüdüğünde gereklidir. Büyüdükçe o eksikliği daha fazla hisseder insan. Ben tek çocuğum ama benim evladım asla tek olmayacak.

Türker 13.10.2011 00:56:51

:) Ben bunu yeni gördüm. " Üstelik nasıl tek çocuk olmanın zararlı değil, yararlı bir durum olduğunu satır aralarında iddia ediyorsam bu "çekirdekçik" aile kavramının da gittikçe daha sağlıklı olarak algılanmaya başlayacağını, korkulduğu kadar zararı olmadığını ve olmayacağını düşünüyorum. " demişsin ya, bahsettiğim Time makalesini okumanı tavsiye ediyorum. Orada bu görüşünü destekleyecek başka noktalar da bulacaksın ;)

Blogcu Anne 03.08.2011 09:38:14

10 yıl aradan sonra ikinci bebeğim şuan 6 aylık:) 10 yıl gereklimi düşüncesi ile geçti diyebilirim, son yıllar tek çocuğu olan ebeveynler ile ya da tek çocuk olan kişilerle yaptığım sohbetler sonucu ikinci çocuk olmalı daha doğrusu oğlumun kardeşi olmalı düşüncesini yaşattı bana.Ve ben artık kesin olarak inanıyorum ki kesinlikle kardeş olmalı. Ama geç kalınmamalı:) hem sizin sosyal yaşamınız açısından hem de çocuk açısından...

arzeta 03.08.2011 01:47:51

Bir de işin çocuk tarafı var.Kardeş ister mi istemez mi...Tek çocuk olan yeğenim zaman zaman eline oyuncak bebeğini alıp ''bu benim kardeşim annem bebek yaptı bana'' diye geziniyor evin içinde ben de ona uyduğumda ''ismini ne koyalım ne yedirelim'' gibi oyuna dahil olduğumda mutluluktan gözleri parlıyor..Sanki gerçeğe daha fazla yaklaşmış oluyor,kendince...Annesi babası kesinlikle ikinci çocuk düşünmüyor yeğenim çok üstelediğinde herşeyin tüm ilginin gerek maddi gerek manevi olarak ikiye bölüneceğini anlattıklarında hemen vazgeçiyor ,zaten minik bir akrep burcu...Gerisini siz düşünün...

Serpil Ayazoğlu 02.08.2011 11:59:49

abartmaya gerek yok alt tarafı ikinci çocuk ....

the end 29.07.2011 22:52:32
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.