Mahmure

Yazarlar

Diğer Yazarlar

Çocuklarımızın bebekliklerini hatırlamak.

Çocuklarımızın bebekliklerini hatırlamak.

Geçtiğimiz ayın büyük bir çoğunluğunu 7 yaşından beri arkadaşım olan ve 1996 yılında Amerika'ya yerleşen yakın arkadaşım Meggy ile geçirdim. Megi'nin iki oğlu var, biri 5,5 yaşında diğeri de 14 aylık.

Bir gece bana geldiler kalmak için. Uzun bir zamandır bu kadar küçük bir bebekle ilgilenmemiştim. Yine de çok ilgilenmesem de, eski günler aklıma geldi birden.
İnsanları çocuk seven ve sevmeyen olarak ikiye ayırmak gerekirse, çocuk sevenleri de bebek seven ve daha büyük yaştakileri sevenler olarak ayırabiliriz. Ki ben bu durumda kesinlikle ilerlemiş yaşı seven grubuna giriyorum.

Neyse, dediğim gibi uzun zamandır bebeklerle haşır neşir olmamıştım. Birden o günlere döndüm. Kucağımda bir bebek, annesinin bir takım işleri var.

Sinan bebekken zor değildi. Çok ağlamaz, mızmızlanmazdı. Buna rağmen bir an önce büyümesini bekler; gün sayardım.

Düşündüm geçen gün neler yapardım diye.

Hemen hemen her gün, hatta günde 2 kere parka çıkardık. Nişantaşı'nın kötü kaldırımlarında puset itmenin ne kadar zor olduğunu hala hatırlarım. Sonunda dayanamayıp o zamanlar tek tük bulunan üç tekerlekli pusetlerden almıştım.

İlk dört ay sadece emzirmiştim Sinan'ı. Hatta o kadar yanından ayrılmamışım ki sağıp sakladığım sütleri hiç kullanmadım. Uzun yıllar boyunca gece uykusunda yatağından eksik kalmasın diye, arkadaşlarımıza gece ziyaretlerine gitmedik. Herkesi bize çağırıyorduk. Sinan'ın büyüyene kadar bir arkadaşın koltuğunda sızdığını bilmedim.

İlk başlarda acemilikten ve evhamdan, o kadar hassas oluyorsunuz ki, dikkat ettiğiniz hususları şimdi düşündüğünüzde kendi kendinize bile utanabiliyorsunuz.
Gramajlarla yaptığım yemekler, evde mayaladığım yoğurtlar (da sonrasında küçük yoğurtçuklara geçeceksen ne gerek vardı ki!), her gün aynı saatte yapılan banyolar... Kremlemeler, yağlamalar. Bakıyorum da, o kadar düzenli yıkanan bir çocuğu şimdi banyoya sokmak için bu kadar uğraşacağım aklıma gelir miydi?

Bebek doğunca bazı insanlar hayatlarını tamamen gelen misafire göre değiştiriyor; bambaşka bir hayata geçiyorlar. Kimileri de hiç temel değişikliklere girmeden, yeni bebeklerini kendi hayatlarına uyduruyorlar. Gittikleri seyahatlere, yaptıkları gezme eğlenme programlarına, ev düzenine aynen devam ediyorlar.

« tüm yazıları
1818
dahafazlası
YORUMLAR

babalarda çocuklarına çok düşkün oluyor çevremde annesinde çok babasını arayan bi çok çocuk var..elbette onlar büyüdüğüne güzel bebekliklerini hatırlayacak kamera görüntüleri ve fotoğraflar gibi güzel anılar hoş olacaktır.

man2009 12.09.2009 09:23:31
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.