Mahmure

Magazin

Magazin Gündemi

Ünlülerin son sözleri neydi?

Ünlülerin son sözleri neydi?

Constance Jones'un, "ölüme dair" pek çok ilginç bilgiye yer verdiği "Huzur İçinde Yatsın" adlı kitabı, Dharma Yayınları'ndan piyasaya çıktı.

Seri katillerden, toplu ölümlere, ötanaziden cenaze törenlerine, ölüm biliminden ölüm istatistiklerine ve ölüme yakın deneyimlere kadar pek çok konuda bilginin sunulduğu kitapta, dinlere göre ölüm inanışları ve adetleri konusunda da ilginç bilgilere yer veriliyor.

'Ölüm döşeğindeki ünlülerin' son sözleri
Kitapta ayrıca bazı ünlülerin ölmeden önceki tarihe geçen son sözleri de yer alıyor. Kitaba göre ünlülerden bazılarının son sözleri şöyle:
  • Yatağının başucundaki kandil alev alan Voltaire: "Ne? Daha şimdiden alevler ha?".

  • İç savaşta siperden düşmanı gözetlerken vurularak ölen General Sedgewick: "Bu mesafeden bir fili bile vurama...".

  • Rus ruleti oynayan Rock Yıldızı Terry Kath: "Merak etme, dolu değil".

  • Fransız Dil Bilimci Dominique Bouhours: "Ölmek üzereyim veya ölüyorum. Her iki ifade de doğrudur".

  • Karl Marx: "Hadi oradan... Son sözler yeterince doğru söz söylememiş aptallar içindir".

  • Ünlü yazar George Orwell: "Ellisine gelen herkes hak ettiğini bulacaktır".

  • Kafka: Max Brod'dan bütün eserlerini yok etmesini isteyerek, "Ortada yazar olduğuma dair hiçbir kanıt kalmasın".

  • Sağır bestesi Ludwig Von Beethoven: "Cennette duyacağım".

  • Canlı gömülmekten korkan ünlü besteci Chopin: "Beni kesip, içimi açmalarını sağlayacağına yemin et. Böylece canlı canlı gömülmekten kurtulurum".

  • Sir Winston Churchill: "Her şeyden öyle sıkıldım ki...".

  • Franklin Roosevelt: "Korkunç bir baş ağrım var".

  • Asılmadan önce son bir içki içmek isteyen katil Neville Heath: "Tüh, bunu duble yapsaydınız keşke...".

  • Yazar Damon Runyon: "Eserlerimi bir bronz muhafazada tutun ve yılda bir kez bana hatırlatması için birini görevlendirin".

  • George Bernard Shaw: "Bu da benim için yeni bir deneyim olacak".

  • Richard Wagner: "Bu cehennemin aşağılık yaratıklarına çok düşkünüm ve onların hasretini çekiyorum".

  • Oscar Wilde: "Duvar kağıtlarım ve ben ölümle düello yapıyoruz. Birimizden biri yolcu".


  • Batıda 'tuhaf' ölüm tabirleri
    Kitapta batı dünyasındaki ölümle ilgili tuhaf deyim ve tabirlere de yer veriliyor.
    İngilizcede trenin altına atlayarak intihar etme için "rayları yağlamak" deyimi kullanılıyor.
  • Kendini iple asarak intihar etme için "ip tedavisi".

  • Boğularak ölmek içinse "balıkları beslemek" veya "suda delik açmak".
  • İntihar edenler için "Hollandalı'nın işi", "alevini suyla söndürmek", "kendine veda öpücüğü kondurmak" ve "kendini doğanın yerine koymak".

  • Ölüm için "Yedili atmak", "kartları havaya atmak", "paraları ortaya sürmek" ve "Biletini zımbalamak" kullanılırken bunun yanında Ebedi ödülüne kavuşmak, Yaratıcısı ile tanışmak, Ürdün'ün üstünden geçmek, eve gitmek, günbatımına yolculuk etmek, azizleri ziyaret etmek, mal sahibi olmak, çiftliği satın almak, papatyaları saymak, arka kapıdan çıkmak, toz yutmak, darağacını kandırmak, sorumluluğu devretmek, çimlere kavuşmak, çiçeği kökleriyle yemek, son durakta inmek, gece lambasını söndürmek, doğum belgesini yutmak, şapkayı asmak, pudralanmak, çamur banyosu yapmak, kürekle yatağa girmek, motoru stop ettirmek.

    İlginç ölüm adetleri
    Kitapta bazı kültürlerdeki ilginç ölüm adet ve inanışlarına da yer veriliyor. Buna göre, Aztekler ölüleri için yaptıkları yemekleri yakıyorlardı. Ayrıca ölen kişinin sonraki hayatında karşılaşacağı tehlikeli ırmaklardan geçmesine yardımcı olsun diye iri bir köpek de yemeklerle beraber yakılıyordu.

    Geçmişte, İngiltere, Hindistan ve İrlanda'da ayin yemekleri karşılığında ölen kişinin günahlarını üstlenmeyi kabul eden "günah yiyenler" vardı. İrlanda'da özellikle büyük kıtlık zamanında aç insanlar bu fırsatı değerlendirmişti. Kraliçe Victoria döneminde, ayrıntılı yas tutma gelenekleri vardı. Cornwall'da kuş kafesleri ve ev bitkileri bile siyah örtü ile kaplanırdı.

    Kafatası şekilli şekerler
    ABD ve İngiltere'de, anı kalması amacıyla ölen kişinin saçından bilezikler, broşlar, küpeler yapılırdı. Meksika'da ölülerin şerefine tapınak evler inşa edilir, fırıncılar, "pan de muerto" denilen anasonlu ekmekler yaparlar, çocuklar "calaveras" adı verilen kafatası şeklinde şekerler yerlerdi.
  • 260
    dahafazlası
    YORUMLAR
    Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.