Mahmure

Magazin

Magazin Gündemi

'Hiperaktif annesi'nden belgesel

'Hiperaktif annesi'nden belgesel

Hiperaktif oğlunun durumunu okuldaki öğretmenlerin bile anlayamadığını düşünen Karen O'Donnel, eline kamera alıp bir belgesel çekti. Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde gösterilen 'Hiperaktifim Ama'nın mesajı net: Bu durumla baş edilebilir.

Karen O'Donnell Uluslararası İstanbul Film Festivali'nde gösterilen 'Hiperaktifim Ama' adlı filmini İstanbul'a getirmiş Kanadalı bir yapımcı ve yönetmen. Aralarında oğlu Kail'in de bulunduğu üç hiperaktifi anlattığı belgesel filmi çekerken asıl amacı oğlunun durumunu anlamayan öğretmenlerine hastalığı tanıtmak olan Karen O'Donnell, filminin festivale çağırılmış olmasını, hastalığın merak ediliyor olmasına bağlıyor. Çocuklara hayata adapte olmanın yolları ve profesyonel hayata geçişte zorlanmamalarını sağlamak amacıyla dersler de veren O'Donnell çektiği filmde kendi hayatını, oğluyla ilişkisini ve sabır gerektiren zor günlerini anlatıyor.

Siz hiperaktif çocuğunuzda hastalığın hangi belirtileriyle karşılaştınız?
Tepkisellik, konsantre olamama ve fazlasıyla hareketli olma durumu. Oğlum Kail 'dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu' (DEHB) hastası. 15 yaşına girecek ama hastalığının artmasına izin vermedi. Nasıl başa çıkacağını anladı. Farklılığının farkına vardı. Bu durumu nasıl daha iyi değerlendirebileceğini buldu.

Kail'in şu an bulunduğu noktaya gelebilmek, neleri gerektiriyor?
Senelerce ilaç kullanmanın yanında birçok yol var. Birlikte derslere katıldık bu hastalığı nasıl tanıyabiliriz, nasıl başa çıkabiliriz diye. Böylece Kail'in kendini anlaması kolaylaşacaktı. Okulda kendini zıplarken bulduğunda, dikkatini toplayamadığında ne yapması gerektiğini öğrendi. Öğretmenine dersin ortasında sınıfta dolaşmasının affedilir bir şey
olup olmadığını sormayı öğrendi. Bir yıldır ilaç kullanmadı. Kendi kendine baş edebiliyor.

Sizce ilaç, tedavi için şart mı?
İlaç, hastalıkla baş etme stratejisini öğrenirken konsantre olma açısından önemli. Tabii Kail'den çok daha fazla hastalığın etkisinde kalan çocuk ve yetişkinler var. Gerçekten ilaç dahil daha birçok şeye ihtiyaçları olabiliyor. DEHB'nin bana ilginç gelen diğer bir yanı ise genellikle dikkatlerinin dağınık olmasına rağmen fazlasıyla cesur olmaları. Bu şöyle bir sonuç getiriyor, küçükken dışlanmalarına rağmen yeterli ilgi ve yardım gösterilirse büyüdüklerinde tercih edilen kişi olmaya başlıyorlar. Bazı konulara fazla ilgisiz ama bazı konularda da fazlasıyla cesur ve akıllı olabiliyorlar.

Bir çocuğun doğal asiliğini hiperaktivitenin etkilerinden ayırmak kolay mı?
Bizim durumumuz için oldukça iyi bir soru bu. Bu durum beni zorluyor çünkü. Öncelikle hastalığı çok iyi tanımak gerekiyor. Geçen gün Kail bana "Genç olmanın ne demek olduğunu bilmiyor musun?" diye bağırdı. Kail'i çok iyi dinliyorum ve gözlem yapıyorum. Anne baba olmak bazen yeterli olabiliyor anlamak için. DEHB kaynaklı hareketler çok daha ani oluyor. Bağırıyor ya da çok büyük bir tepki veriyor ama sonra üzülüp geri alıyor. Ama yalnızca asi olan, asla özür dilemiyor.

Hiperaktif çocuk annesi olmak nasıl?
Kesinlikle doktor yardımı alınmalı. Ve tabii en önemlisi de sabır, sabır, sabır. Anne ve babaların tüm hayatlarını değiştirmeleri gerekebiliyor. DEHB'li çocukların ailelerin onlardan beklediklerini tam olarak öğrenmeleri mümkün değil ama aileler çocuklarına göre yaşamayı öğrenebilirler. Belki akşam yemeğine daha az çıkmayı, çocuklarıyla dışarıya çıkmanın zorluğunu ya da dışarıdaki insanların düşüncelerini önemsememeyi öğrenmeleri gerekli. Bir olay yaşadık. Sinemanın bileti için bekliyorduk ve o bekleyemedi. Deliye dönmüş gibiydi. Gitmek zorunda kaldık. İnsanlar şımarık bir çocuk gibi baktılar ama öyle değil!

Filmi yapmaya nasıl karar verdiniz?
Kail okulda çok fazla zorluk yaşıyordu. Ne zaman okula gitsem öğretmenleri bana "Kail çok zeki ama bir de konsantre olabilse" diyorlardı. Aynı öğretmenler bana DEHB'nin ne demek olduğunu anladıklarını söylüyorlardı ama DEHB tam da bu işte! Konsantre olamamak! Öğretmenlerden bu konuda kitap okumalarını isteyemezdim ve bu konu üzerine izleyebilecekleri bir film aradım ama yoktu. Ben de çekmeye karar verdim. Kısa bir belgesel çekecektim böylece onlar da izleyecekti.

Böyle bir filmin DEHB'li çocuklar ya da Kail üzerinde olumsuz bir etkisi olabileceğini düşündünüz mü?
Birçok kişi izledi ama böyle bir tepkiyle karşılaşmadık. Evet bu beni çok düşündürdü. Daniel'e bunu düşünmesi için bir yıl süre verdim. Kail de kendi isteğiyle karar verdi. Şimdi filmi birçok kere izlediler ve kendileriyle gurur duydular. Diğer çocuklara yardımcı olduklarını hissettiklerini söylediler.

Filmde Kail'in okulda yaşadığı bir olaydan bahsediyorsunuz...
Kail ilaç değişimi yaptığı bir dönemdeydi, sese karşı fazlasıyla duyarlıydı ve ister istemez tepki veriyordu. Spor salonundaki kızlar durmadan bağrışıyor, koşuşuyorlarmış ve Kail rahatsız olduğu için bir süreliğine dışarı çıkmış ama döndüğünde sesler hâlâ devam edince refleks olarak voleybol filesinin direklerini taktıkları metal kapaklardan birini alıp yere atmış. Kapak salondaki kızlardan birinin bacağına gelmiş. Kail bunu bilerek yapmadı ama okuldakiler bunu anlamadılar.
Diğer bir olayda ise Kail doğum günü partisi düzenlemişti. 10 arkadaşını davet etti ama hiçbiri gelmedi. Bu çok tipik bir olay ama çok üzücü. Arkadaşları okulda bu parti konusunda Kail ile dalga geçip, bir doğum günü partisi bile yapamadığını söylüyorlar. Kail çok üzerine gelen bir çocuğu canını yakmakla tehdit etmiş. Çocuk gidip ailesine söylemiş ve aile müdüre söylemiş. Okul da polisi aramış. Sonuçta çok sık böyle olaylar oluyor.

DEHB 16 yaşında çıkabilir!
Filmde diğer hiperaktif çocukları nasıl seçtiniz?
Daniel'i Dr. Atilla Turgay önerdi (Atilla Turgay, Ontario'da Scarborough General Hospital'da görevli). İyi bir örnekti, çünkü 16 yaşında DEHB'nin ortaya çıkabileceğini, ilerleyebileceğini ve daha karmaşık bir hal alabileceğini gösteriyordu. Babasının onu anlamakta nasıl güçlük çektiğini de göstermek istedim. Yalnızca çocuğun değil ailenin de yardıma ihtiyacı var. Sarah'nın annesi Jennifer'ın ise televizyonda bir röportajını görmüştüm. Onların teklifimi kabul etmelerinin nedeni ise bana güvenmeleri sanırım. Durumu kötüye kullanmayacağımı biliyorlardı.
(Radikal)
847
dahafazlası
YORUMLAR
Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için veri politikamızı inceleyebilirsiniz.